روز هاي دووووووور و قشنگ

من دوستدارم اين روزهارو اين دوري هارو اين جذابيت هارو ... دلم ميخواست يه قرص ماه رو كامل بخورم وبجوم و استخوناشو بريزم رو زمين ... بعدش يه عدد خورشيدو وردارم باهاش يه مبل راحتي بسازم ...

من از گذرم ابر ها فقط رنگاميزي رو ياد نگرفتم ياد گرفتم كه ابرهام گاهي بلدن استراحت كنن و بشينن روي زمين و لنگشونو بندازن روي هم و بعدش يه لبخند پت و پهن بزنن به تموم ماها كه تازه هم قد اونا شديم . ميدونيكه چي ميگم ! انگار بيايم كنارشونو سيگار بكشيم.

يه بار يه گربهه بهم گفت كمتر سيگار بكش دنياي سيگاريا زيادي شفافه ... منم رومو كردم اونورو فقط به حركت موتوريا دقت كردم موتورياييكه نورشون ستاره اس گاهي هس گاهي نيست بعدش سيگارمو روشن كردمو گريه كردم كه دلم براي روزاي افتابي تنگ شده. از جام كه پاشدم خورشيدو گذاشتم سر جاش اونوخت بود كه كل درياها خشك شد ... بعد بعد بعدش فهميدي چيشد ؟ ماه تنها موند توي شكمم ... منم شيكممو شكافتمو از لابلاي كلي فيلتر سيگار تيكه هاي جويده شده ي ماهو پيدا كردمو به هم چسبوندم و شد دوباره ماه ... ازم خدافظي كردو رفت سر جاش

من بازم گريم گرفت ... اينقدر گريم گرفت كه خدا ميدونه ولي ازرو كردم كاش ميشد گريه كرد ...... اشكام نمياد هيجوره ..... انگار خوشحالي شده باشه واسه ي روز فقط ! فرداش بدتره ك عين هو مشروب خوردم يا مواد كشيدم بعدش حالم بدتر ميشه ... فراموشش كنيم اصلا ... كاش درست شه نه ؟

+ نوشته شده در سه شنبه سی ام خرداد ۱۳۹۶ساعت 2:43 توسط فروزان |