انالحق حلاج

خواننده ي محترم. آنچه كه در پس اين سالها گذشت چيزي نبود جز پلشتي اين روزگار دون. كه بي وقفه و ناله كنان روي هم تلنبار ميشد و آش دهان سوزي ميشد كه تا به حلقوم نرسيده تمام دل و روده ات را مي سوزاند. اما چه سود؟ گه كسي از گرد راه ميرسد و دست ميكشد بر رخ ما و آنوخت مولوي اي زاده ميشود وميرود. چه سود برما ؟

خواننده ي عزيزم باور بفرماييد من خواهان رنجش شما نيستم ! اما خود بنگريد كه چه دارد بر سر ما مي آيد؟ چه كرده ايد كه ما ناچار دووور مانديم. نهههههه دورمان كرديد. وقتي گفت انالحق و دارآويزش كرديد، آن زمان بايد فكر ميكرديد !

دست بر شانه برم و زار زنم گفتند : يافت مي نشود جسته ايم ما !!!

آخر نميدانتد كه آنك يافت مي نشود آنم آرزوست.

هرچند مفلسم نپذيرم عقيق خرد

كان عقيق نادر ارزانم آرزوست.

Fat old sun in sky is fall...